Εσύ.

Ο Παράδεισος στη γη θα ήταν...

αν σου έμοιαζε ο κόσμος, έστω και λίγο.

C.B

Όταν με διαβάζεις

Όταν με διαβάζεις,

είναι σαν να με ξεγυμνώνεις.

Όταν με διαβάζεις,

είναι σαν να πιάνεις μία-μία τις λέξεις με τα χέρια σου,

τις ξεχωρίζεις με τα δάχτυλα σου,

τις καταπίνεις.

Όταν με διαβάζεις,

κάθεσαι στη πολυθρόνα με σταυρωμένα πόδια,
με αυστηρά χέρια.

Στέκομαι γυμνή μπροστά σου,

να δέχτω κάθε δυνατή σου σκέψη

κάθε τι που θα πεις

κάθε σου πράξη.

Όταν με διαβάζεις,

νιώθω ένα ανύμπορο πλάσμα, δωσμένο στα χέρια σου.

Μου ρούφας κάθε μου δύναμη, κάθε μου πνοή.

Και παύω να ζω,

παύω να ζω.

-C.B

Σαν παιδί

Σταμάτα. 

Με τα παιχνίδια, σαν παιδί,

που άλλωτε μου κάνεις.

Σταμάτα.

Μη σε πιάσω στα χέρια μου,

και πιέσω αυτά τα χείλη, 

με τα δικά μου.

Σ΄τα μουδιάσω.

Να μη μιλάς.

Να πάψεις να με παίζεις.

Και σαν παιδί, να σε αφήσω,

μονάχα, 

να ονειρεύεσαι.

-C.B

Τα μάτια σου

Απλά κοίταζέ με.

Μη μου παίρνεις τη μόναδικη απόλαυση που μου δίνει η ημέρα. 

Και άσε με μετά τις 5 να σε ψάχνω, από συνήθεια όπως έκανα πριν φύγεις,

για να χαρώ μονάχα

το χαμόγελό σου.

-C.B

Μη μαζί γιατί

Μη μαζί γιατί

μ΄αρέσεις πιο πολύ

τα μάτια σου δυο λάθη μου μαζί...

Μη μαζί γιατί

μια στιγμή μαζί

μ΄αρέσεις πιο πολύ

μια στιγμή μαζί

δεν έχω φρένο μάτια μου για μας
...

Μη
Μαζί
Γιατι...

-Χάχακες

'Οταν οι άνθρωποι κλαίνε...

Κι όταν οι άνθρωποι κλαίνε

ας μάζευε ο Θεός τα δάκρυα, να πότιζε τη γης...

Ας έβγαινε από τούτο το κακό,

ένα καλό για ΄μένα.

Κι ας ήσουν εσύ εκείνος που δίπλα από το άνθος θα περνούσες...

για να γέμιζες τον κόσμο-

με τη μυρωδιά σου.

-C.B

Η Γη Μου

Και πιάνομαι από τις λακουβίτσες χαμηλά στη μέση σου 

που μοιάζουν με μικρές στήρες λιμνούλες,

και σκαρφαλώνω με τις άκρες των δακτύλων μου, τρεμάμενη, 

τη ραχοκοκαλιά σου 

φτιαγμένη από στιβαρές πέτρες.

Λυγίζεις από πόνο όταν φτάνω ψηλά στον κόσμο μου

και νιώθω την ανάσα σου να παγώνει κάθε τι στο δωμάτιο ετούτο...

Και σαν διαπερνάει η αχτίνα του Ηλίου την ίριδα του ματιού σου,

διακρίνονται με λεπτομέρεια τα χρώματα που χορεύουν μέσα της.

Χρώματα της Γης, του εδάφους.

Καθώς δεν μιλούμε

καθώς οι λέξεις σώπασαν

πνίγηκε η Γη στα μάτια σου.

έπνιξες τον τόπο τούτο

με νερό και αλάτι...

C.B