Τρίτη, 31 Οκτωβρίου 2017

Τα μάτια σου

Απλά κοίταζέ με.
Μη μου παίρνεις τη μόναδικη απόλαυση που μου δίνει η ημέρα. 

Και άσε με μετά τις 5 να σε ψάχνω, από συνήθεια όπως έκανα πριν φύγεις,
για να χαρώ μονάχα
το χαμόγελό σου. 

Μη μαζί γιατί

Μη μαζί γιατί

μ΄αρέσεις πιο πολύ

τα μάτια σου δυο λάθη μου μαζί...

Μη μαζί γιατί

μια στιγμή μαζί

μ΄αρέσεις πιο πολύ

μια στιγμή μαζί

δεν έχω φρένο μάτια μου για μας
...

Μη
Μαζί
Γιατι...

-Χάχακες

Δευτέρα, 2 Οκτωβρίου 2017

'Οταν οι άνθρωποι κλαίνε...

Κι όταν οι άνθρωποι κλαίνε
ας μάζευε ο Θεός τα δάκρυα, να πότιζε τη γης...

Ας έβγαινε από τούτο το κακό,

ένα καλό για ΄μένα.

Κι ας ήσουν εσύ εκείνος που δίπλα από το άνθος θα περνούσες...

για να γέμιζες τον κόσμο-
με τη μυρωδιά σου.


C.B.

Τρίτη, 12 Σεπτεμβρίου 2017

Η Γη Μου

Και πιάνομαι από τις λακουβίτσες χαμηλά στη μέση σου 
που μοιάζουν με μικρές στήρες λιμνούλες,

και σκαρφαλώνω με τις άκρες των δακτύλων μου, τρεμάμενη, 
τη ραχοκοκαλιά σου 
φτιαγμένη από στιβαρές πέτρες.

Λυγίζεις από πόνο όταν φτάνω ψηλά στον κόσμο μου

και νιώθω την ανάσα σου να παγώνει κάθε τι στο δωμάτιο ετούτο...

Και σαν διαπερνάει η αχτίνα του Ηλίου την ίριδα του ματιού σου,
διακρίνονται με λεπτομέρεια τα χρώματα που χορεύουν μέσα της.

Χρώματα της Γης, του εδάφους.

Καθώς δεν μιλούμε
καθώς οι λέξεις σώπασαν
πνίγηκε η Γη στα μάτια σου.

έπνιξες τον τόπο τούτο
με νερό και αλάτι...


C.B

Δευτέρα, 12 Ιουνίου 2017

Μια ευχή

Πάλι με έπιασε...
Πάλι γαμώ την πουτάνα μου τις τελευταίες μέρες προσπαθώ να δω τι κάνεις, που είσαι, αν είσαι ακόμα μαζί της...
Αν ανεβάζεις τα τραγούδια μας...
"...νιώθω την ανάγκη να σε δω... να ΄σουν τώρα θα ΄θελα εδώ..."
Πάλι θυμάμαι τις στιγμές μας.
Να σε γυρεύω στο πάρκο κλαίγοντας με το ψεύτικο τσιγάρο στο χέρι, αυτό που ήταν αφορμή να το στρίψω για να με δεις.
Γαμώ το!
Την τελευταία φορά που έγραψα για εσένα, ευχόμουν να σε δω... ευχόμουν, Θεέ μου, να γίνει κάτι και να σε δω, έστω και για λίγο.
Και συνέβη...
Μια ευχή...
Ας ξαναγίνει αυτό που θέλω...
Λένε ότι ό,τι ποθείς πολύ θα το έχεις, κι εγώ εκεί ποντάρω.
Έχω πολύ δύναμη μέσα μου που νιώθω θα σε τραβήξει σα μαγνήτης στο πεδίο μου.
Ξέρεις ότι σε σκέφτομαι, το ξέρεις καλά.
Ξέρεις ότι δεν είναι για ΄σενα αυτή...
Δεν είναι...
Έχουμε πολλά κοινά εμείς οι δύο, δεν γίνεται οι δρόμοι μας να είναι χωριστά... Θα το καταλάβεις αυτό, εύχομαι πριν να είναι αργα...
Τα όμορφα κορμιά σας κρατάνε, αλλά ξεχνάτε τις καρδιές που σας αγάπησαν με όλο τους το "είναι"...
Ξεχνάς πολλά...
Γνωρίζω δεν είστε καλά, δεν μπορεί να είστε ρε γαμώ το! Δεν μπορεί! Δεν μπορεί!!!!
Γαμώ το!

Τετάρτη, 12 Απριλίου 2017

Η αδράνεια.

Η αδράνεια είναι μία από τις χειρότερες καταστάσεις που καλείσαι να βρεθείς αντιμέτωπος.

Δεν πας εμπρός.
Δεν πας πίσω.
Μένεις σταθερός, με τα πόδια καρφωμένα στο χώμα, σαν φτιαγμένα από βαρίδια, με το κορμί να ταλαντεύεται στο χορό τον ανέμων.
Να ταλαντεύεσαι σαν σημαία χιλιοτρυπημένη.
Κοιτάς γύρω να βρεις κλαδί για να πιαστείς,
χώμα για να γδάρεις,
σύννεφο με νερό για να ξυπνήσεις.

Η αδράνεια είναι μία από τις χειρότερες καταστάσεις που καλείσαι να βρεθείς αντιμέτωπος.
...

C.B

Τρίτη, 4 Απριλίου 2017

«Επιστροφή»

Μὲ σπαραγμὸ κρατώντας τὴ βαριὰ καρδιά μου

βρῆκα τὸ πατρικό μου σπίτι νὰ κοιτάζει,
μὲς ἀπ᾿ τὶς φυλλωσιές, σὰν ἄλλοτε, τὴ δύση.

-μὲ σπαραγμὸ κρατώντας τὴ βαριὰ καρδιά μου.

Γοργὰ τὸ νζάκι ἡ μάνα μου τρέχει ν᾿ ἀνάψει.
Κ᾿ ἐνῷ ἀπ᾿ τὴν πόρτα βλέπω τὶς γλυκές του λάμψεις,
μὲ σπαραγμὸ κρατώντας τὴ βαριὰ καρδιά μου

δὲ μπαίνω μέσα. Ἀπέξω κάθομαι καὶ κλαίω…

 -Ν. Βρεττάκος