Και η αμαρτία απέναντι

Τώρα πλέον,
είμαι σίγουρη
πως όποιο χέρι κι αν με χαϊδέψει με προθέσεις, όχι αθώες.

Όποιο στόμα μου μιλήσει, υγραίνοντας τα χείλη με μανία
κάνοντάς τα έτοιμα
να με γραπώσει.

Όποιο μυαλό με σκεφτεί για μια στιγμή
μονάχη και αδύναμη...

Ξέρω πως πλέον, εσύ θα είσαι εκείνος που κάνοντας τίποτα
θα με έχεις κερδίσει.
Ξέρω πως ακόμα και αν σταθείς απέναντί μου και κουνήσεις το δείκτη του χεριού σου
-πρωτού πάει η ώρα περασμένη-
θα έρθω σαν τυφώνας προς το μέρος σου
διώχνοντας ό,τι βρεθεί εμπρός μου.

για να με κοιτάξεις ξανά
και να σου χαμογελάσω όπως πρώτα.

C.B

Όταν ήρθε ο έρωτας

Το χαμόγελό μου, βρίσκεται εκεί όλο το βράδυ που κοιμάμαι.

Και οι ρυτίδες τα πρωινά που εμφανίζονται γύρω από το στόμα μου,

(το κλείνουν σε παρένθεση).

το μαρτηρούν...

Και δεν μπορώ άλλο να το κρύψω.

-C.B

Το σώμα της λύπης

Ας μην είχαν δάκρυα τα μάτια μου,

και θα επέλεγα σωστά,

το που να πάω
να ξεψυχήσω.

C.B

Μαζί

https://www.youtube.com/watch?v=BhQD8e60ja4

Το ξέρεις πως σ΄αγαπώ

Σε ψάχνω με το χαμένο μου βλέμμα κολλημένο στο άπειρο, 

να εμφανιστείς.

Για να έχουν λόγο τα μάτια μου να υπάρχουν.

C.B

Μέσα στις σκέψεις

Έχω σκέψεις για εσένα, βρώμικες.

Δεν πρέπει να τις μάθεις.

Εσύ με γνώρισες γλυκιά και αθώα.

Έχω σκέψεις για εσένα, πονηρές.

Τρέχουν συνεχώς στο μυαλό μου,

υγραίνουν το στόμα μου, και κάνουν τα χέρια μου σκληρά.

Δεν πρέπει να τις μάθεις.

Εσύ με γνώρισες μικρή και απονήρευτη.

Μα, όταν στέκεσαι απέναντί μου

και σε κοιτώ να φοράς αυτό το χαμόγελο...

Έχω σκέψεις για εσένα

τις πιο αγνές.

C.B

Άτιτλο.

Στη φωτογραφία, κάθεσαι και χαμογελάς.

Η δεξιά πλευρα των χειλιών σου έχει ανασηκωθεί ελαφρώς,
και δεν παύει το βλέμμα σου να γυρνάει ζωηρά γύρω σου.

Ας ήμουν αυτή που κοιτάς.

Τα μαλλιά σου είναι ιδανικά για να περάσω τα δάχτυλά μου ανάμεσα τους,
να τα χωρίσω.
Όπως χωρίζουν τα παιδιά,
τα στάχια,
σαν περνάνε.

Η λευκή σου μπλούζα, κάνει τη φωτογραφιά ακόμα πιο φωτεινή.
Σκέφτομαι...
Πώς θα ήσουν χωρίς αυτή;

Γυμνός με το ξύλινο σταυρό στο στέρνο.
Σε περιμένω.
Σε περιμένω.

-C.B