Παρασκευή, 8 Απριλίου 2016

Δεν με αγαπάς, όχι.

Δεν με αγαπάς, όχι.
Το είδα στα μάτια σου, αυτά που δεν με κοιτούν.
Δεν με αγαπάς, όχι...
Μην υποκρίνεσαι, μην υποκρίνεσαι, μην υποκρίνεσαι.
Θα σ'το φωνάζω για να μην το κάνεις πια, το καταλαβαινεις αυτο;
Είπες πως δεν θα με πληγώσεις ποτέ, με πληγώνεις κάθε μέρα λίγο-λίγο.
Δεν με αγαπάς, όχι...
Το νιώθω στην ατμόσφαιρα, γιατί το κάνεις;
Ας κλάψω, ας πεθάνω, ας φύγω, ας χαθώ από εδω.
Μα ό,τι κι αν κάνω, εσύ δεν θα με αγαπήσεις.
Όχι. Το ξέρω. Το δέχομαι, και πορεύομαι με αυτό.
Δεν με αγαπάς, όχι.
Εγώ όμως σε αγαπώ, και την αγάπη μου θα την μεταφέρω σε εσένα.
Όταν θα σε κοιτάω.
Όταν θα γεμίζω τον χώρο μας με την χαρά που σε έχω, κι ας μην με αγαπάς.
Θα με αγαπήσεις.
Μην τα καταστρέφεις όλα, γκρεμίζεις μέρα με τη μέρα πράγματα. Συνθλίβεις τουβλάκι-τουβλάκι τα συναισθήματα, τα πατάς σαν γόπα από τσιγάρο, γεμάτος με την αδιαφορία και την αλαζονεία σου.
-Σε αγαπάω, ναι...
-Με αγαπάς;
-Όχι...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου